ev işleri gönül işleri..

misafir gelmese evi temizleyeceğimiz yok. o yüzden sık sık alamasak da arada bir misafir gelmesi, evimizin çöp ev olmasını engellemek açısından faydalı oluyor. ilk kalabalık misafirlerimizi dün ağırladık. annemler. toplam yedi kişiydik. bizim için yedi kişi bayağı kalabalık demek. bunu anneme söyleyince annem gülüyor. tabii, yıllar içinde ne kalabalık misafirler ağırladı. ileride ben de dönüp kendime bakıp güleceğim muhakkak..

ana yemeğe pek güvenemediğim için yan yemekleri biraz abartmışım sanırım, abartmışız yani. menüyü ben oluşturdum gerçi ama ayheyt de, "dur ya, amma abartmışsın" demedi bana. yaptıkça yaptık. yoğurtlu havuç, semizotu, salata, patates salatası, zeytinyağlı patlıcan, şehriye çorbası, pilav, fırın köfte ve bilimum kahvaltılıklar. iftara misafir alınca ister istemez kahvaltıya da misafir almışsın gibi oluyor. çok abartmadık gerçi ama peynirdi, reçeldi.. eksik yoktu kanımca.

sabah 10da başlayan macera, gece 11de son buldu. sabah kalktığımda fena bir sırt ağrısı. en komiği de misafirle muhabbet bir yere kadar. üstelik onlar ailem olunca. yine tvye kitlendi tabii herkes. televizyon, üzerine konuşulabilecek ortak birşey yaratıyor. dizideki gerzek bir çocuktan, bir reklamdan veya bir yarışmadan muhabbet açma imkanı doğurabiliyor. öte yandan, çok derin sessizliklere de sebep olabiliyor.

annemin halleri enteresandı. mutfakta bulunduğu önerilere getirdiğim, eleştirme, çık mutfağımdan kadın tepkilerimi anlayışla karşılaması bir yana iki dakika sonra içeri gelip, "ama senin yanında olmak istiyorum, ağzımı açmıcam" demesi ve beş dakika sonra, "hobele, pilav yağsız görünüyor, tereyağın var mı, azıcık yağ tavlayalım üzerine" demesi.. sonra bilimum baza altı araştırmaları, seccadeydi, danteldi, o nerde bu nerde muhabbetleri.. annem alem kadın, canım benim..

huysuz abim sayesinde tam işler bitmiş, meyvamızı yemiştik ki, kalkıp gittiler. bizim evde geçirilen zamanı boşa geçirilmiş olarak gördüğünden olsa gerek bir an önce evine koşmak istedi. bizimkileri de peşinden sürükledi mecbur.. neyse, bir dahaki sefere artık..

hazır ev temizken birkaç misafir daha gelse fena olmayacak. bu haftaiçi iki akşam boş, o iki akşamdan birine bizim kızları falan çağırsam diyorum, bakalım. sonra ankara'ya gidicez. bayram dönüşüne kalacak, ev kirlenir, yine temizlikle geçer bir koca gün. ya da kadın tutarız artık, uğraş uğraş nereye kadar..