bence böyle olmamalı. gün içinde akşam yapacağı şeyleri düşünerek yaşamamalı insan. tamam, işyerinde yaptığı şeylere prim vermiyor olabilir, işyerinde mutsuzluktan ölüyor olabilir, artık kimsenin yüzünü bile görmek istemiyor olabilir ama yine de akşam yaşayacağı 4-5 saatin hesabını yaparak hayata tutunmamalı.
akşam yapacağım şey ne olursa olsun beni heyecanlandırıyor. biriyle buluşacak olmak, çalışmaya gidecek olmak, eve dönecek ve evde vakit geçirecek olmak, sevgiliyle buluşacak olmak.. hepsi 8-5 zamanımdan daha kıymetli gözümde. ama bu anı değersizleştirmek işi iyice çekilmez kılıyor. ne olacak da burası çekilir ve çekici bir hale gelecek, bunu ise hiç bilemiyorum.
öte yandan akşamı yaşıyorsun bitiyor, saat 12yi vurduğunda kafanı yatağa koyuyorsun, sonra gözünü açıyorsun 6da. bu mudur yani? uykudan nasipleneceğim hepi topu bu altı saat midir? yetmesi gerekiyorsa eyvallah ama yetmiyor işte. her daim uykusu olan bir insana dönüştüm. ama neden?
esneye esneye iş yapmaya başlayayım bari.. hafta da bitiyor neyse ki, azcık kaldı..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder