Çalan müziğin iki katı bir tempoda dans ettik, travmatik bir kına gecesi atlattık, her türlü geleneği yerine getirdik, anneler üzülmesin diye incili yatak örtüsü bile aldık. Şimdi evdeyiz ya çok geride kaldı gibi herşey. Ara ara çekmeceleri açınca hatırlıyorum bu süreci. Ne kadar ağır geçmiş olsa da şimdi düşününce "çok da kötü değildi be" diyorum kendi kendime. Üstelik şimdi çok güzel geçiyor vakit, hep birlikteyiz, zaman, mekan derdi yok.
Çok şükür yani, değdi!
Bu blogda ne paylaşabilirizden önce kimle paylaşıyoruz ulen diyorum kendi kendime. Kim okuyacak burayı. Söyleriz artık bazı arkadaşlarımıza ne edelim :) Yoksa sen bana ben sana da eğlenceli olur tabii ama başkaları da okusa yorum yazsa falan fena mı olur :)
Şu an karşımdaki zilli sürekli ayağını yere vuruyor, sinirimi bozdu. Daha fazla yazamıcam, sorry.
Ve thank god it's friday!!!!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder